Gert op voetreis naar Rome

Het duurde even, want ik heb over de 800 foto’s verzameld. Inderdaad, verzameld. Want behalve mijn eigen 700 foto’s hebben ook anderen hun best gedaan iets van hun ontmoeting met mij op de digitale plaat vast te leggen. Neem een kijkje op mijn website en blader door het fotoboek.

                                                    naar de foto’s

geniet van de foto’s en vergeet niet te reageren. Ook op mijn website kun je me vragen stellen of opmerkingen maken.

Hartelijke groet,

Gert Wich

Download aankomst_gert_in_rome.jpg (31.5K)Download Lunch.JPG (2038.8K)

Hallo allemaal. Ik ben er en ook weer weg.ik leg dat uit.

Na 85 dagen en volgens mijn berekening 2028km heb ik de eeuwige stad bereikt. De finale intocht, zeg maar de St. Annestraat van Rome, verliep over de Via Trionfale. Mensen zoals ik, maar dan 2000 jaar geleden kwamen onder meer over deze straat binnen. Intussen is die weg in gebruik genomen door de hedendaagse Romeinen. Dwz het sterft er van de scooters en motors en een zee aan auto’s. Gewoon erg opletten dus. Ik stel mij dan ook maar voor dat al die mensen voor mij uitgereden zijn om mij in hun stad te verwelkomen. Ze hebben overigens enorme haast en vliegen letterlijk aan alle kanten aan mij voorbij. Goed dat ik mijn wandelstokken heb. Een beetje scooterrijder heeft daar geweldig respect voor.

Maar goed, na de afdaling van de Trionfale heuvels kom je Vaticaanstad binnen. Wat me daarbij zomaar te binnen schoot was: Zo Italie is ook uit. Ik ben nu in het vijfde en laatste land van mijn tour aangekomen. Het enige land dat niet aanwezig was op de WK voetbal, en dat ook nooit zal zijn. Wat een indrukwekkende binnekomst. De zuilen van Bernini zijn niet alleen een waar kunstwerk op zich. Het is, om met Gerard Peters te spreken, een bron van verkoeling én overpeinzing. Toch ben ik meteen doorgelopen naar de zuil midden op het plein. Gregorius VII heeft het daarnaar toe verplaatst en terecht, want daar komt de zuil het meest tot zijn recht. In diens schaduw vier ik in mijn eentje mijn overwinning. Ik weet dat er enorm is gevochten rond deze zuil en pausen zijn beschermd door de Zwitserse Garde, maar voor mij is het de plek van mijn triomf. Tiet fur ein pafke en maar eens wat bellen en sms’n. Nou mam, wij waren samen erg blij.

Ik heb daar wel ongeveer een uur gezeten, moest wel wat doorschuiven, want dat deed de zon ook. Aan een lange, erg lange tocht is nu een einde gekomen. De hitte van de laatste 5 weken (ik heb 53 dagen dagen alleen maar zon gehad) doen de eerste weken wat vervagen. Toen was er veel regen en zelfs sneeuw. Maar het waren ook de weken van de mooie ontmoetingen, de mooie gesprekken, mensen in hun omgeving met hun eigen verhaal.Ik kon ze verstaan en iets terugzeggen. Dus we hadden meestal een conversatie. En dat is nu precies wat me opbrak in Tessin en Italie. Een uiterst magere beheersing van de Italiaanse taal, waardoor ik zelf de oorzaak was van erg weinig gesprekken met diepgang. Maar ze waren er wel! En de mensen die de moeite namen om rustig Italiaans te spreken, of iets anders dat ik dan wel spreek, zorgden ook weer voor mooie ontmoetingen. Er waren er al met al over de hele reis vele.

De reis is klaar. Ik moet echt zeggen dat de Via Francigena ontzettend zwaar is. Zwaar vanwege het weer, maar je kan ook in een wat minder hete maand gaan lopen. Maar ook zwaar omdat de Italianen lopen maar raar vinden. Je hebt toch een auto om je te verplaatsen? of tenminste een scooter. Vraag een Italiaan de weg en hij stuurt je onmiddellijk naar de snelweg. Vraag vervolgens een andere Italiaan naar de zelfde weg en goeie kans dat hij je een totaal andere richting op stuurt. De voetpaden zijn om te janken, als ze er al zijn. De wegwijzers van de Via F zijn na Lucca echt regelmatig aanwezig, maar dan ben je nog maar een paar honderd kilometer van Rome. Alleen ver weg in het land of de heuvels, waar het echt moeilijk wordt, zijn ze in geen velden of wegen te zien. Dan vertrouw ik op het kompas van Jaap Sikkink, mijn geweldige inzicht en de enorme mazzel die ik doorgaans heb gehad bij het kiezen van de goeie richting. MAar ook ik heb vele kilometers omgelopen, domweg vanwege een verkeerde keuze.

Ik heb een enorme berg aan mooie herinneringen. Die moeten eerst maar eens een plekje krijgen. Maar behalve de mooie herinneringen ben ik mezelf tientalle keren tegengekomen. Onthutsend gewoon om te zien hoe iets simpels als van A naar B lopen tot een bijna angstaanjagende onderneming wordt, als je de weg kwijt bent – in de bergen, of in de hitte. Maar altijd is het goed gekomen en dat vind ik wel erg bijzonder. Mijn spirituele begeleiders waren mij altijd goedgezind. En altijd heb ik een bed gevonden, in het stro, in de sneeuw, in een jeugdherberg, een goedkoop of soms gewoon te duur hotel, bij mensen die er een eer in stelden om mij onderdak te verlenen, een een vies bed, op een opslag zolder, overal heb ik geslapen.

En ik heb genoten.

Sebastiaan heeft een fantastisch stuk werk afgeleverd door erg trouw de stukjes te verzorgen. Een passende beloning volgt, zoon. Bedankt.

Erg veel mensen hebben dit weblog gevolgd. IK ben erg blij met al jullie steun in de vorm van reacties op dit blog en de vele, vele smsjes. Je weet niet half hoe het is, sjokkend langs een boomloze weg, met in de verte dat hoge ding waar je natuurlijk op moet, in de regen, sneeuw of loeihete zon, maar geen schaduw, en dan een smsje te ontvangen: he gert hoe gaat het? Echt mensen, als de piepjes van mijn telefoon gingen, was ik er weer helemaal bij.

Ontzettend bedankt voor jullie steun, in welke vorm dan ook. Ik kom graag mijn verhaal vertellen. Bel ff (na maandag naar Houten svp)en we maken een afspraak. Ik heb een stapel foto’s. die moeten wel worden gesorteerd, maar dan heb je ook wat.

Ik ben op de terugreis. Ik kon het precies anderhalve dag in Rome uithouden. "Er is ook niks te zien, hè?" zei Hans C. Nou het ligt iets anders. Mijn brein staat op heel lang lopen en niet op de toerist uithangen. Bij mijn slenteren door Rome heb ik geloof nogal wat mensen omvergelopen. Dat is niet leuk voor hen en ook niet voor mij. Ik heb nu een mooi boek van Rome, gedronken uit de Trevi fontijn dus ik kom zeker nog een keer terug.

Nu eerst wat afkicken in een hoogtestage, alpen dus, lekker koel, en dan ben ik maandag weer a casa.

Voor nu: ciao, arrividerci e ci vediamo.

Gert

Edit: ik heb even de reacties open gegooid. Mensen, voordat PG thuis komt even allemaal reageren ok?? (Sebas)

Jup, vandaag is PG in Rome, in ROME!!!!

meer is er niet te vertellen, hij is te feliciteren via de sms.

Ik moet er wel even bijzeggen dat hij dus al maandag in Rome was maar ik heb niet eerder de tijd gehad om het blog bij te houden maar dan weet u het alsnog.

Daar komt ook nog bij dat het weblog nu ten einde is omdat er geen verdere informatie te verstrekken valt, het doel is bereikt.

Pelgrim Gert neemt de trein terug naar Nederland en zal ondertussen nog wat oude vrienden ontmoeten.

En vandaag staat er een stukje over hem in het AD   (woensdag)

——-
Sebas

[23-7-06]

Vandaag liep PG van Campagnano naar La Sorta: 24KM. Het sms’je van vandaag wilde ik graag even "quoten" zoals dat zo mooi heet.

" Ik overpeins de afgelopen 84 dagen. Eerst weinig zon veel regen, toen sneeuw, nu al weer 54 dagen zon. Kleine en een heel stel hele grote bergen. Veel asfalt, ook mooie bospaden. Prachtige ontmoetingen, weinig pelgrims. Veel alleen, soms eenzaam. Nu klaar voor de grote finale! Ik heb er zin in. "

en zo is dat!

——-
Sebas

[22-7-06]

Er valt niet veel meer te vertellen, behalve de gebruikelijke reisinformatie dat PG van Sutri naar Campagnano gelopen is en de afstand 21KM is. Er is niet meer te vertellen dan dat het ongelooflijk heet is, 40 graden ongeveer. Maar PG was al om 11.15 binnen. De dagen rijgen aaneen, we kijken erop uit dat PG maandag zijn lange Tour beëindigd. Nog één keer vroeg op om vervolgens door te stampen en de ergste hitte voor te zijn. Dank aan allen die de tocht volgen.
——-
Sebas

[21-7-06]

Allereerst m’n excuses van de lege verhaaltjes van de vorige keren, maar ik was in Tunesië met vakantie met Ans, en als je ooit in een Arabisch-Frans-Afrikaans-bijnaverwesterd land, waar het toetsenbord wat minder relaxed is.

Dan nu: Vandaag liep PG van Viterbo naar Sutri: 28KM. De laatste berg is genomen en hij was toch weer een stukkie hoger dan verwacht werd.  Maar als je vroeg weggaat (05.00) ben je ook een vroeg klaar (11.30). Onvoorstelbaar heet: 39C en een prikkende zon. Daar hebben we gelukkig een oplossing voor dat airco heet, en daar werd ook flink gebruik van gemaakt. Goed geslapen dus. Vanavond een Beethoven concert op het piazza. Het dorp loopt al uit. Nog 58KM naar Rome dus je kan ‘m al bijna zien. Maandag de Via Triomfale naar de Sint Pieter.
——-
Sebas

Liebe Fruenden, bald ist es soweit. Ich bin in Campagnola, 37 km von Rom. Morgen komme ich an in La Storta (Das Lavacolla von de Via Francigena). Ich habe viele sms bekommen von euch und manchmahl auch anrufen. Das hat mich viele unterstuezung gegeben. Vielen dank.

Thomas Swiss: deine papaperiode wird auch bald anfangen. Ich wuensche dir und deine freundin viel kraft in diesen letzte tagen. Und "augura", wie die Italiener sagen. Auch viel kraft und das aller, allerbest fuer Eveline. Ich brenne eine gans grosse kerze fuer ihr.

Thomas DL: meiner Alpenfuehrer. Du hast mich ueber die Alpen gebracht. Nochmahls vielen dank. Ich hoffe ich kan dir mahl die hollandische wasserwerken zeigen. Mags gut.

Renate: ich komme bald meine reisefuehrer fuehr die Schweiz holen. Kan ich dir meiner bilder zeigen von Einsiedlen. Ich freue mich.

Und alle anderen die ich waehrend meine reise begegnet bin: vielen dank fuehr euren unterstuetzung. Ich konnte es gebrauchen.

Also,  die letzte etappe ist da.

Herzlichen gruess, Gert

Beste lezers, lezeressen en anderen. Ik zit in Campagnano di Roma, een gat precies 37,3 wandelkilometers van Rome, St. Pieterplein. Overal liggen dooie mussen, die zijn van het dak gevallen. In overdrachtelijke zin probeer ik te zeggen dat 40c toch wel heel veel van het goeie is. de altijd-warm periode tussen Lugano en Siena werd een weekje lang afgewisseld door heel warm overdag en lekker koel snachts. maar sinds 2 dagen ben ik weer in de altijd warmperiode. Ik begrijp dat het in heel west Europa ook warm is, zo ook in NL dus ik zal niet klagen en wens jullie sterkte. Maar voor mij is het moment van de glorieuze intocht wel heel nabij. En meer dan ooit zie ik ernaar uit om op het St. Pieterplein eens rustig mijn lange, lange tocht te overdenken. Want -dan – 85 dagen onderweg is toch wel een hele tijd. Niet alleen voor mij, maar toch vooral ook voor Ans en de the boys. JW en Alex beesten links en rechts dus de leidende hand van papa zal wel niet heel erg gemist worden maar met Seb had ik graag zijn glorieuze overgang naar klas 4 willen vieren. En Ans had wel wat hulp kunnen gebruiken in haar moeizame rugperiode. Wees allen gerust met een goeie week ben ik weer thuis.

Want na het afleggen van de pelgrimstatus zal ik een paar dagen de toerist uithangen. Of Rome the place to be is, weet ik niet. De Italiaanse tv heeft dagelijks items over de enorme hitte. En de stad houdt die vast. Maar een vriend opzoeken in Orvieto, even langs Viareggio en dan de ALpen nog eens rustig en comfortabel bekijken. En al huppend vand e ene naar de andere stek op huis aan, Houten: the place to be.

Morgen nog een "gewone" dag: 5 uur op en snel op pad in de schemering, want dan is het nog koel. OM een uur of 8 hebben we hier al 30c en ben ik aan een kopje cappuccino toe, alsmede over de helft. Tegen een uur of elf, als het in de zon niet meer  te harden is, hoop ik in La Storta aan te komen. Dat is een voorstadje van Rome. Daarvandaan is het nog 14km over de Via Trionfale. Een mooie naam, ik zie ernaar uit.

Nu karaoke op het dorpsplein, dus slapen zal wel enigszins moeizaam gaan. Adios, ciao, tot het volgende bericht. Groeten van Gert

bolsena – viterbo. 31KM. hete lange dag 5 u op. over oude romeinse weg. om 8 uur al halverwege dus ff pauze. geen schaduw na pauze. 12.30 in viterbo. Nog 1 berg en 90 KM tussen PG en rome. Heet maar aan gewend. veel siesta